اگر ز وهم برآیی چه موج و کو گرداب

درین محیط که جز دست عجز بالا نیست

به هرچه می نگری پرفشان بیرنگی ست

که گفته است جهان آشیان عنقا نیست

جهان به خویش فرو رفته است دریا نیست

حساب هیچکسی تا کجا توان دادن

بقا کدام و چه هستی فنا هم از ما نیست