جهان به خویش فرو رفته است دریا نیست

به هرچه می نگری پرفشان بیرنگی ست

که گفته است جهان آشیان عنقا نیست

اگر ز وهم برآیی چه موج و کو گرداب

حساب هیچکسی تا کجا توان دادن

بقا کدام و چه هستی فنا هم از ما نیست

به آرمیدگی شمع رفته ایم از خویش