دود را از شعله حاصل غیرپیچ و تاب نیست

برگ برگ این گلستان پرده دار غفلت است

غنچه بیدار اگرگل گشت گل بیخواب نیست

دور نبودگر فلک ییچد به خویش از ناله ام

تا توانی چون نسیم آزادگی ازکف مده

آشنای رنگ جمعیت گل اسباب نیست

از فروغ این شبستان دست باید شست و بس