آشنای رنگ جمعیت گل اسباب نیست

دور نبودگر فلک ییچد به خویش از ناله ام

دود را از شعله حاصل غیرپیچ و تاب نیست

تا توانی چون نسیم آزادگی ازکف مده

از فروغ این شبستان دست باید شست و بس

آب گردیده ست سامان طرب مهتاب نیست

بیدل از احباب دنیا چشم سرسبزی مدار