هرکف خاکی به جوش صدگدازآماده است

گر دماغ عشق باشد اینقدرهاکردنی ست

از ورق گردانی شام و سحر غافل مباش

زیرگردون آئچه امروز است فرداکردنی ست

یک قلم اجزای این میخانه صهباکردنی ست

خاک ما خون گشت و خونها آب گردید وهنوز

عشق می داندکه بی رویت چه با ماکردنی ست