عشق می داندکه بی رویت چه با ماکردنی ست

هرکف خاکی به جوش صدگدازآماده است

یک قلم اجزای این میخانه صهباکردنی ست

خاک ما خون گشت و خونها آب گردید وهنوز

حشر آرامی دگر دارد غبار بیخودی

یک قیامت از شکست رنگ برپاکردنی ست

بی نشانی می زند موج از طلسم کاینات