قمریی در بیضه می نالدتماشاکردنی ست

جیب نازی می درد صبح بهار جلوه ای

مژده ای آیینه رنگ رفته پیداکردنی ست

می کند خاکستری گرد از نقاب اخگرم

قید هستی برنتابد جوش استیلای عشق

چون هواگرمی کند بند قبا واکردنی ست

کشتی موجی به توفان شکستن داده ایم