چون هواگرمی کند بند قبا واکردنی ست

می کند خاکستری گرد از نقاب اخگرم

قمریی در بیضه می نالدتماشاکردنی ست

قید هستی برنتابد جوش استیلای عشق

کشتی موجی به توفان شکستن داده ایم

تا نفس باقی ست دست عجز بالاکردنی ست

پیکر خاکی ندارد چاره از عرض غبار