پیکر خاکی ندارد چاره از عرض غبار

چون هواگرمی کند بند قبا واکردنی ست

کشتی موجی به توفان شکستن داده ایم

تا نفس باقی ست دست عجز بالاکردنی ست

نسخه ما بسکه بی ربط است اجزاکردنی ست

عجز می گوید به آواز حزین درگوش من

کز پر وامانده سیر عافیتها کردنی ست