محرومی غفلت نظری را چه علاج است

عمری ست به چشمم ز نم اشک اثر نیست

ای دل تو کجایی که غبارت به نظر نیست

خلقی ست درین خانه برون در و در نیست

وهم آینه خلق به زنگارگرفته ست

گر چشم گشایی مژه ات پیش نظر نیست