گر چشم گشایی مژه ات پیش نظر نیست

محرومی غفلت نظری را چه علاج است

خلقی ست درین خانه برون در و در نیست

وهم آینه خلق به زنگارگرفته ست

طاث همه را در دم شمشیر نشانده ست

تا سینه درین معرکه باقیست سپر نیست

با لعل بتان سهل مدان دعوی یاقوت