این شمع در اینجا همه شام است و سحر نیست

بی دردی ما زبر فلک سخت غریب است

در خانه دودیم و کسی را مژه تر نیست

امید فنا نیز درین بزم فضولیست

چون شیشه ساعت به فسونخانه گردون

زبر قدم آن خاک نیابی که به سر نیست

معیار برومندی این باغ گرفتیم