چون شیشه ساعت به فسونخانه گردون

در خانه دودیم و کسی را مژه تر نیست

امید فنا نیز درین بزم فضولیست

این شمع در اینجا همه شام است و سحر نیست

زبر قدم آن خاک نیابی که به سر نیست

معیار برومندی این باغ گرفتیم

سرها به سر دار رسیده ست ثمر نیست