جان و جسد عشق و هوس جمله سراب است

زبر قدم آن خاک نیابی که به سر نیست

معیار برومندی این باغ گرفتیم

سرها به سر دار رسیده ست ثمر نیست

کس نیست کند فهم که هستی چقدر نیست

ای گرد پر افشان سحر در چه خیالی

چین کن زه دامن که گریبان دگر نیست