ای گرد پر افشان سحر در چه خیالی

سرها به سر دار رسیده ست ثمر نیست

جان و جسد عشق و هوس جمله سراب است

کس نیست کند فهم که هستی چقدر نیست

چین کن زه دامن که گریبان دگر نیست

نامحرم پرواز فنایم چه توان کرد

چون رنگ پری دارم و سر در ته پر نیست