می کشد بی مغز، رنج از دستگاه اعتبار

همچو مرکز حلقه گوشم خط پرگار نیست

ناتوانی سرمه در کار ضعیفان می کند

رنگ گل را درشکست خود لب اظهار نیست

جز خم و پیچ از بزرگی حاصل دستار نیست

فارغ است از دود تا شد شعله خاکسترنشین

بر نمدپوشان غبار تهمت زنار نیست