منزلی تا هست باقی ، راه ما هموارنیست

غنچه دل چون حباب از خامشی دارد ثبات

خامه ما را بجز پاس نفس دبوار نیست

گرز دنیا بگذریم افسون عقبا حایل است

دیده ها باز است اما خواب می بینیم و بس

تا مژه بر هم نیابد هیچکس بیدار نیست

بسکه مردم دامن احسان ز هم واچیده اند