بسکه مردم دامن احسان ز هم واچیده اند

منزلی تا هست باقی ، راه ما هموارنیست

دیده ها باز است اما خواب می بینیم و بس

تا مژه بر هم نیابد هیچکس بیدار نیست

بیدل از خست کسی را سایه دیوار نیست