خیمه اوهام را غیر از نفس فراش نیست

هرچه خواهی در غبار نیستی آماده گیر

!ی تنک سرمایه، چون هستی ، عدم قلاش نیست

چون حباب این چیدن و واچیدن افسون هواست

بی تکلف زی تب و تاب امید و یاس چند

عالم شوق است اینجا جای بوک وکاش نیست

شوخ چشمی برنمی دارد ادبگاه جلال