شوخ چشمی برنمی دارد ادبگاه جلال

خیمه اوهام را غیر از نفس فراش نیست

بی تکلف زی تب و تاب امید و یاس چند

عالم شوق است اینجا جای بوک وکاش نیست

قدردان آفتاب امروز جز خفاش نیست

موج دریای تعین گر همین جوش من است

آنچه خلق ، آب بقا دارد، گمان جز شاش نیست