تا ز هستی اثری هست ندامت کم نیست

روز و شب ناموران در قفس سیم و زرند

هیچ زندان به نگین سختتر از خاتم نیست

عکس هم دست ز آیینه به هم می ساید

غنچه و گل همه با چاک جگر ساخته اند

خون شو، ای دل که جهان جای دل خرم نیست

بسکه خشک است دماغ هوس آباد جهان