خون شو، ای دل که جهان جای دل خرم نیست

عکس هم دست ز آیینه به هم می ساید

تا ز هستی اثری هست ندامت کم نیست

غنچه و گل همه با چاک جگر ساخته اند

بسکه خشک است دماغ هوس آباد جهان

صبح این گلشن اگر آب شود شبنم نیست

ای سیهکار هوس ، بیخبر از گریه مباش