ازکشمکش خلد و جحیمم نفریبی

نه بحر جز افشردن دامان ترم نیست

آگه نی ام از داغ محبت چه توان کرد

شمعی که تو افروخته ای در نظرم نیست

دامان تو در دستم و دست دگرم نیست

گوند دل گم شده پامال خرامی ست

فریاد در آن کوچه کسی راهبرم نیست