دامان تو در دستم و دست دگرم نیست

آگه نی ام از داغ محبت چه توان کرد

شمعی که تو افروخته ای در نظرم نیست

ازکشمکش خلد و جحیمم نفریبی

گوند دل گم شده پامال خرامی ست

فریاد در آن کوچه کسی راهبرم نیست

در عالم عنقا همه عنقا صفتانند