ای بیکسی بنال به دردی که خون شوی

آن را که سجده جزو بدن نیست بنده نیست

چون صبح این دری که به رویت گشوده اند

پاشیدن غبار نفسهاست خنده نیست

عمری ست رنگ باخته ایم وپرنده نیست

بیدل چه انتظار وکدام آرزوی وصل

چشم به خواب رفته بختم پرنده نیست