چون صبح این دری که به رویت گشوده اند

این مشت خاک غیر عنان فکنده نیست

چون سایه باش یک قلم آیینه نیاز

آن را که سجده جزو بدن نیست بنده نیست

پاشیدن غبار نفسهاست خنده نیست

ای بیکسی بنال به دردی که خون شوی

عمری ست رنگ باخته ایم وپرنده نیست