فقر به هرجاکشد دامن اقبال ناز

بی طلب کاه و جوگاو سرافکنده نیست

تخت سلیمان جاه پایه قدرش هواست

دود دماغ حباب آن همه پاینده نیست

چرخ به صد طلسش پینه یک زنده نیست

ای همه وهم و گمان در الم رفتگان

رشه کن و جامه در، یشم کسی کنده نیست