خواه دلت چاک زن خواه به سرخاک ریز

چرخ به صد طلسش پینه یک زنده نیست

ای همه وهم و گمان در الم رفتگان

رشه کن و جامه در، یشم کسی کنده نیست

دهر ز وضع غرور بهر تو گردنده نیست

به که دل منفعل از خودت آگه کند

ور نه به پیشت کسی آینه دارنده نیست