جز دل فرهاد و مجنون هر چه کاری لاله نیست

ز انقلاب جسم ، دل بر ساز وحشت هاله نیست

سنگ هرچند آسیا گردد، شرر جواله نیست

درگلستانی که داغ عشق منظور وفاست

پرتو هر شمع ، در انجام ، دودی می کند

کاروان گر خود همه رنگ است ، بی دنباله نیست

عذر مستان گر فسون سامری باشد چه سود