تا چند زند لاف بلندی ، سرگردون

هرچندکه سرو لب جو، مصرع آهیست

عزت طلبی ، جوهر تسلیم به دست آر

اینجا خم طاعت ، شکن طرف کلاهیست

این بیضه به زبر پر پرواز نگاهیست

بر حاصا دنیا چفدر ناز توان کرد

سرتاسر این مزرعه یک مشت گیاهیست