از سراغ عافیت بگذر که در دشت جنون

ناله بی درد است خواهد از سر آن کو گذشت

سیل همو اری مباش از عرض افراط کجی

چین پیشانیست هرگه شوخی از ابرو گذشت

وحشت سنگ نشانها از رم آهو گذشت

عاقبت نقش قدم گردید بالینم چو شمع

بسکه در فکر خود افتادم سر از زانو گذشت