بسکه در فکر خود افتادم سر از زانو گذشت

از سراغ عافیت بگذر که در دشت جنون

وحشت سنگ نشانها از رم آهو گذشت

عاقبت نقش قدم گردید بالینم چو شمع

موج جوهر می زند هر قطره خون در زخم من

سبزه تیغ که یارب بر لب این جو گذشت

بی تامل می توان طی کرد صد دریای خون