این خانه پا ز حلقه در در رکاب داشت

تا نقش ما غبارنشد برنخاستیم

کس پی نبرد صورت دیباچه خواب داشت

از پیکر خمیده ، دل آسودگی ندید

خاک فسرده بر سر ناموس اعتبار

گنجی ست درخیال که ما راخراب داشت

صبح ازل همان عدمم بوده در نظر