گنجی ست درخیال که ما راخراب داشت

از پیکر خمیده ، دل آسودگی ندید

این خانه پا ز حلقه در در رکاب داشت

خاک فسرده بر سر ناموس اعتبار

صبح ازل همان عدمم بوده در نظر

در پنبه زار نیزکتان ماهتاب داشت

یارب تبسم که زد این شیشه ها به سنگ