طایر ما آشیان در خاطر صیاد داشت

لخت دل را سد راه ناله کردن مشکل است

دست رد از برگ گل نتوان به روی باد داشت

پیش ازآن کاندیشه دام و قفس زهزن شود

عالمی بر باد رفت و ریشه عجزم بجاست

ناتوانی بر مزاجم جوهر فولاد داشت

آنچه بر دل رفت از یاد برهمن زاده ای