لن ترانی برق چندین شعله دیدار داشت

نغمه تار نفس بی مژده وصلی نبود

نبض دل تا می تپید آواز پای یار داشت

دور باش منع دیدن پیش ییش جلوه است

گرد پروازی ز هستی تا عدم پیوسته است

کاروان ما همین شور جرس دربار داشت

چشم پوشیدیم یکسان شد بلند وپست دهر