چشم پوشیدیم یکسان شد بلند وپست دهر

لن ترانی برق چندین شعله دیدار داشت

گرد پروازی ز هستی تا عدم پیوسته است

کاروان ما همین شور جرس دربار داشت

عالمی را شوخی نظاره ناهموار داشت

گر دل ما شد تغافل کشته جای شکوه نیست

جلوه یکتایی اش آیینه ها بسیار داشت