عمر همچون سایه در اندیشه غفلت گذشت

رنگ ناگردانده تو فان کاری نیرنگ داشت

دل شکستم شور توفان هوسها آرمید

شیشه ناخورده بر سنگ انجمن را تنگ داشت

تا نمودی داشتم آیینه من زنگ داشت

پایه تعظیم ما را گردباد آیینه است

هرکه دامن از بساط خاک چید اورنگ داشت