رازم ز بی نقابی اظهار اشک شد

گرد به باد رفته من رقص حال داشت

روزی که عشق زد رقم ناتوانی ام

چون خامه استخوان تنم مغز نال داشت

عریانی اینقدر عرق انفعال داشت

درکیش عشق ساز رهایی ندامت است

افسوس طایری که به دام تو بال داشت