درکیش عشق ساز رهایی ندامت است

چون خامه استخوان تنم مغز نال داشت

رازم ز بی نقابی اظهار اشک شد

عریانی اینقدر عرق انفعال داشت

افسوس طایری که به دام تو بال داشت

امروز نیست داغ تو خلوت فروز دل

خورشید ریشه در دل ماه از هلال داشت