خورشید ریشه در دل ماه از هلال داشت

درکیش عشق ساز رهایی ندامت است

افسوس طایری که به دام تو بال داشت

امروز نیست داغ تو خلوت فروز دل

از دل به غیر شعله آهی نشد بلند

عرض سراسر چمنم یک نهال داشت

در بحر احتیاج که موجش تپیدن است