از دل به غیر شعله آهی نشد بلند

افسوس طایری که به دام تو بال داشت

امروز نیست داغ تو خلوت فروز دل

خورشید ریشه در دل ماه از هلال داشت

عرض سراسر چمنم یک نهال داشت

در بحر احتیاج که موجش تپیدن است

آسایشی که داشت لب بی سوال داشت