یک جهان چشم به هم برزدن مژگان داشت

شب که طاووس مرا شوق تو بال افشان داشت

هرچه جوشید ز موج و کف این قلزم وهم

نفسی بود که در پرده دل توفان داشت

رمز بی رنگی ما فاش شد از شوخی رنگ