هرچه جوشید ز موج و کف این قلزم وهم

شب که طاووس مرا شوق تو بال افشان داشت

یک جهان چشم به هم برزدن مژگان داشت

نفسی بود که در پرده دل توفان داشت

رمز بی رنگی ما فاش شد از شوخی رنگ

شیشه آورد برون آنچه پری پنهان داشت