ساده تا بود نگین ، غیر نگین نام نداشت

زندگانی ست که جز مرگ سرانجام نداشت

گر نمی بود نفس ، صبح کسی شام نداشت

دل پرکار هوس متهم غیرم کرد

قدردان همه چیز آینه منتظری ست

دردم از حاصل وصلیست که پیغام نداشت

مایه عاریت و صرف طرب جای حیاست