وامانده ی قلمرو یاسم چو نقش پا

نتوان بنای عمر به دوش وفا گذاشت

عمری ا ست خاک من به سر من فتاده است

این گرد دامن تو ندانم چرا گذاشت

زین دشت هرکه رفت مرا بر قفا گذاشت

می خواست فرصت از شرر کاغذ انتخاب

رنگ پریده بر ورقم نقطه ها گذاشت