هیچکس حیران تدبیر شکست دل مباد

بر نمی آید دو عالم با جنون یک گذشت

در مزاج خاک این وادی قیامت کشته اند

پای ما مجروح و باید ازتل آهک گذشت

موی چینی هر کجا خطش دمید از حک گذشت

چون شرارکاغذ آخر از نگاه گرم او

بر بنای ما قیامت سیلی از چشمک گذشت