چون شرارکاغذ آخر از نگاه گرم او

پای ما مجروح و باید ازتل آهک گذشت

هیچکس حیران تدبیر شکست دل مباد

موی چینی هر کجا خطش دمید از حک گذشت

بر بنای ما قیامت سیلی از چشمک گذشت

حسرت عشاق و بیداد نگاهش عالمی ست

بر یکی هم گر رسید این ناوک از هر یک گذشت