ورنه امروز تو خواهد دی شد و فردا گذشت

غفلت ما گر به این راحت بساط آرا شود

تا ابد نتوان به رنگ صورت از دیباگذشت

هم در اول باید از وهم دو عالم بگذری

جومن اشکم در نظر موجیست کز دپا رمید

شعله آهم به دل برقی ست کز صحرا گذشت

چند، چون گرداب بودن سر به جیب پیچ وثاب