جومن اشکم در نظر موجیست کز دپا رمید

تا ابد نتوان به رنگ صورت از دیباگذشت

هم در اول باید از وهم دو عالم بگذری

ورنه امروز تو خواهد دی شد و فردا گذشت

شعله آهم به دل برقی ست کز صحرا گذشت

چند، چون گرداب بودن سر به جیب پیچ وثاب

می توان چون موج دامن چید و زین دریاگذشت